مرو در مسجد » . به قرارى كه از صفحهء آخر كتاب بر مىآيد : اين نسخه در حدود 150 سال قبل در شهر سنندج در دست خاندان اردلان بوده است . در يك گوشهء صفحهء آخر نوشته‌اند : « بسم اللّه الرحمن الرحيم از بابت التفاتى عاليجاه . . . دولت و اقبال همراه صاحب‌زاده معظم و مخدوم مكرّم محمد حسن خان عايد كمترين خلق اللّه . . . عبد المحمد اردلان گرديد بتاريخ شهر رجب المرجّب سنه 1232 » . در گوشهء ديگر اين صفحه نوشته‌اند « شهر ربيع الثانى 1247 در شهر سنندج سركار والى عالى دام اقباله اين ديوان شيخ عطار را بجهة ارشاد اين حقير غمگين فرمود خداوند به عزّت ائمهء اطهار ( ع ) كه هميشه سركار ايشان را به اعزاز و احترام بدارد » . و در تاريخ 25 فروردين 1330 شمسى آقاى دكتر مهدى بيانى در پشت صفحهء اول نوشته‌اند « مبلغ سى تومان اجرت تعمير و صحافى اين نسخه پرداخته شد » و بدين ترتيب نسخه‌اى بدين نفاست را كه در كار تصحيح ديوان حاضر بما كمك بسيار كرده است محفوظ نگهداشته‌اند و چنين نسخهء نفيس را قريب سه سال در اختيار نگارنده گذارده‌اند . خداوند آقاى دكتر مهدى بيانى را نيز محفوظ نگه دارد و هميشه باعزاز و احترام بدارد . در اين نسخه 152 غزل يافت شده است كه در سه نسخهء معتبر ( مج و سل و فر ) نبوده است و ما براى نمونه مصراع اول چند غزل را كه از روى اين نسخه استنساخ شده است مىآوريم : سرو چون قدّ خرامان تو نيست لعل گلرنگت شكربار آمدست « 1 »

--> ( 1 ) - اگر غزل بالا با اين غزل شيخ سعدى « اين تويى يا سرو بستانى برفتار آمدست » و غزل